W przepiękny dzisiejszy poranek, gdzieś pomiędzy poszczególnymi kęsami śniadania, dotarła do mnie (z tvn 24) informacja, że grupa kobiet (zrzeszona w jakiejś organizacji, a jakże...) pod światłym przewodnictwem Magdaleny Środy planuje zaspamować skrzynki posłów, tłumacząc im, o co chodzi z tym parytetem. Bo rzekomo nie rozumieją i dlatego nie chcą go przyjąć.

Pokładam w wybrańcach narodu niesamowitą nadzieję - że nadal będą takimi tłukami, co nie kumają.

Całym sercem jestem PRZECIWNY parytetowi na listach wyborczych - ale wynika to z jednej prostej przyczyny: nienawidze, gdy do czegoś jestem zmuszany. A w tym wypadku o zmuszaniu można mówić jak najbardziej.

Najpierw rozpatrzmy sprawę z punktu widzenia partii politycznej. Załóżmy, że jest jakaś partia, która ma przewagę kobiet. Hmmm...właściwie to jest taka (albo była) - Partia Kobiet się nazywa. No więc - zgodnie z nazwą - partia ta zrzesza głównie kobiety. Domaga się równych praw i tego wszystkiego, do czego przypieprzają się feministki podczas każdej kolejnej manify, ale nie w tym rzecz. Ma prawo. Nadchodzą wybory, w których obowiazuje parytet. Partia kobiet ma więc następujące wyjścia:

• złamać nakaz prawny i olać parytet, co zapewne będzie skutkowało przestrasznymi karami, z zakazem kandydowania włącznie (nie wiem, co przewiduje prof. Środa, ale jakaś odpowiednia kara musi być) - co równa się politycznej śmierci ugrupowania.
• dobrać sobie grupkę mężczyzn, co może wyglądać następująco:
  • partia nie znajdzie wystarczającej liczby mężczyzn, popierających jej poglądy, więc bedzie musiała uzupełniać własnę listę głupkami z łapanki - zmniejszając jednocześnie szanse rozsądnych kandydatów na dotarcie na wyżyny władzy,
  • partia nie znajdzie wystarczającej liczby mężczyzn, popierających jej poglądy, ale partię znajdzie wystarczająca ilość mężczyzn prących do koryta, którzy dla immunitetu i diety poprą wszystko; w efekcie w sejmowych ławach znajdą się osoby, co do których lojalności można mieć poważne zastrzeżenia, a także osoby nazwyczajniej w świecie niekompetentne (przy założeniu, że partia wygrywa - podobnie jak w poprzednim punkcie),
  • partia znajdzie wystarczającą ilość mężczyzna, ale ci mężczyźni z jakiegoś powodu nie zgłosili się wcześniej do kandydowania - bo nie bawi ich zabawa w politykę, mają ważniejsze sprawy na głowie itp; w takim wypadku trzeba będzie ich jakoś przekonać, zmusić...tak czy siak - ich bierne PRAWO wyborcze zmieni się w OBOWIĄZEK, co - jak by nie patrzeć - nijak ma się do Konstytucji,
• ograniczyć liczbę kobiet na listach wyborczych - czyli w praktyce ograniczyć bierne prawo wyborcze tych pań, które chciały coś zmienić (wedle własnych wyobrażeń, ale zawsze) - nie będę komentował, jak to się ma do konstytucji.

Każde z tych rozwiązań nie jest chyba zbyt wygodne dla partii, prawda?

No to popatrzmy z perspektywy wyborcy. Jak ja, człowiek stojący nad urną z kartką, mam się czuć, gdy obowiazuje parytet, a ja wiem to, co napisałem powyżej? Jaką mam pewność, że mój głos nie trafi się komuś z łapanki albo jakiemuś karierowiczowi? Albo że jakaś wartościowa kandydatura, z którą mógłbym się w pełni identyfikować, odpadła - bo musiała? Oczywiście, Wujek G. pomoże i będę mógł sprawdzić każdego - ale przez parytet zmuszono mnie do sprawdzania większej ilości kandydatów. Tym samym - czy każdego mogę sprawdzić tak samo dobrze? No i najważniejsze - dlaczego prof. Środa uważa mnie (i każdego z wyborców) za idiotę, który nawet płci nie potrafi rozpoznać? Dlaczego uważa, że - jeśli już potrafię odróżnić dziewczynkę od chłopca - w swoich wyborach politycznych nie kieruję się merytoryką? Jeśli na liście wyborczej widzę kobietę, której polglądy mi odpowiadają - to choćby była jedyna, ma mój głos. Ale najwyraźniej prof. Środa chce mi utrudnić wybór, zrobić mętlik w głowie - i przepchnać do parlamentu miernoty.

Tu przypomniał mi się żart o facecie, który chciał sprawdzić trzy kandydatki na żonę, więc każdej dał na miesiac tysiąc dolarów. Po miesiacu pierwsza przyszła w nowym futrze, olśniewającym makijażu - mówiąc, że wydała na to pieniądze, aby był z niej dumny, aby wszyscy mu jej zazdrościli, aby była jego ozdobą. Druga przyniosła mu najlepsze garnitury, kosmetyki, jedzenie - aby pokazać mu, że dba o niego, że zrobi wszystko, aby on się najlepiej czuł i prezentował. Trzecia zaś przyniosła dziesięć tysięcy dolarów, gdyż całą sumę zainwestowała, aby udowodnić swoją gospodarność, zaradność i zmysł inwestycyjny. Którą z nich wybrał mężczyzna?

Tę z największym biustem.

I niewykluczone, że taki powinien być klucz wyboru - skoro prof. Środa sprowadza mnie do roli gościa, który przy wyborze kieruje się płcią (i niczym innym), to mogę grać takiego prymitywa.

Właściwie tu mógłbym skończyć (w sumie niezła puenta - dowcipna, prawda?), ale pozwolę sobie na jeszcze jedną uwagę ogólną. Większość polityków i wyborców popełnia jeden, podstawowy błąd. Krytykując zachowania strony przeciwnej, z całego serca popierają działania swojej strony - nie dostrzegając pewnych analogii. Skoro dziś mamy poprzeć parytet dla kobiet, to jutro poprzemy go dla homoseksualistów, niepełnosprawnych, katolików, muzułmanów...i tak dalej. Podobnie jest z każdą dziedziną życia, która normalnie jest regulowana przez ludzki rozsądek (albo głupotę), a w którą politycy chcę wpychać paluchy. Skoro nasza władza wie lepiej, co jest dla nas dobre - to dlaczego odmawiamy tej wiedzy opozycji? Skoro lewica może dofinansowywać antykoncepcję (zgodnie z własną ideologią), to prawica może dofinansowywać budowę świątyni opaczności (zgodnie z własną ideologią). To działa w obie strony.

Ten polityk, który jako pierwszy to dostrzeże, zrozumie i zastosuje - ten będzie prawdziwym mężem stanu.